Σίγουρα μάλλον

Μια γρήγορη αναζήτηση στο αρχείο του περιοδικού Δαυλός μας δείχνει ότι οι αρχαίοι Ολυμπιακοί αγώνες δεν ξεκίνησαν να έχουν πανελλαδική σημασία και να τελούνται κάθε 4 χρόνια, από το 776 π.Χ., όπως ήθελαν να λένε οι αμαθείς αρχαίοι Έλληνες, αλλά με βεβαιότητα πριν 22,000 χρόνια:

ή ίσως και το 7,320 π.Χ.:

αλλά μάλλον σίγουρα το 6,591 π.Χ.:

Ο Δαυλός μπορεί να μας άφησε χρόνους, αλλά το πνεύμα του ζει πάντα μαζί μας. Δεν έχει κανείς παρά να ανοίξει την τηλεόραση και να δεις τον εσμό των τηλεπλασιέ βιβλίων που μας κατακλύζουν.  Η φύση απεχθάνεται το κενό, κι αυτό που δεν ήθελε ή δεν μπόρεσε να κάνει το σχολείο, το αναλαμβάνει η ιδιωτική πρωτοβουλία. Αυτή που εξυμνήθηκε όσο τίποτα άλλο ως εθνοσωτήριος στην Ελλάδα του μνημονίου. Σαν κιβωτός την μνήμης, στους χαλεπούς καιρούς που ζούμε, αυτή θα μορφώσει γενιές ελληνόπουλων και θα αναλάβει να τους μάθει την σκόπιμα κρυμμένη ιστορική αλήθεια. Όπως για παράδειγμα για το πώς οι αρχαίοι Έλληνες οδήγησαν τους τελευταίους δεινόσαυρους σε εξαφάνιση, πριν αποχωρήσουν με τα διαγαλαξιακά τους διαστημόπλοια.

‘Air’ Jordan vs Σοβιετικού Υπερανθρώπου

Όταν ήμουν στην εφηβική μου ηλικία επικρατούσε το εμπορικό πρότυπο του ‘Air’ Michael Jordan, ένας παίκτης του μπάσκετ που προβάλλονταν ιδιαίτερα για τις εξαιρετικές του αθλητικές ικανότητες.

Όλοι όσοι παίζαμε μπάσκετ στις αλάνες θέλαμε να τον μιμηθούμε, για μας ήταν κάτι σαν ημίθεος του αθλήματος. Μέχρι που μεγάλωσα κι είδα αυτό:

Όχι το ίδιο άθλημα, αλλά σε μια μεταξύ τους αναμέτρηση, ποιος πιστεύετε ότι θα κέρδιζε;

Αμερικανάκια

Έχετε προσέξει ποτέ τον χαρακτηρισμό που επιφυλάσσουν οι οπαδοί της Νέας Δημοκρατίας για τον πρόεδρο του ΛΑΟΣ, αβρότητα που ανταπέδωσαν οι τελευταίοι με την σειρά τους στο πρόσωπο του προέδρου της ΝΔ, μετά την υπογραφή του μεσοπροθέσμου προγράμματος; Αναφέρομαι φυσικά στον όρο «κωλοτούμπας». Για του λόγου το ασφαλές, μια απλή αναζήτηση στο google για τους όρους «κωλοτούμπας» και «Καρατζαφέρης», μας επιστρέφει 620,000 αποτελέσματα. Αλλά από πού προέρχεται ο όρος, πέραν του προφανούς που θέλει να δηλώσει; Ο όρος κωλοτούμπας λοιπόν, χρησιμοποιείται τακτικά στην αμερικάνικη πολιτική ζωή εδώ και δεκαετίες, με ποιο χαρακτηριστικό τελευταίο παράδειγμα τον «κωλοτούμπα» John Kerry, όπως τον χαρακτήρισε επίσημα ο G.W.Bush στην μεταξύ τους προεκλογική καμπάνια. Και φυσικά ο όρος είναι ακριβώς ο αυτός στα αμερικάνικα αγγλικά:

In his “On Language” column in The New York Times, William Safire wrote in 1988 that “flip-flop” has a long history as a synonym for “somersault”.

Τώρα, στο παρελθόν, η ελληνική συντηρητική παράταξη γινόταν περίγελως από τους αντιπάλους της για την υπερβολική εξάρτηση από τους υπερατλαντικούς συμμέχους της και θα ενοχλούνταν οι οπαδοί της αν τους αποκαλούσαμε στο 2011 αμερικανάκια. Παρολαυτά, η άκριτη μεταφορά όρων και εννοιών της πολιτικής ζωής των ΕΠΑ στα καθ’ημάς, μας οδηγεί στο συμπέρασμα ότι όπως θα έλεγαν κι οι φίλοι μας οι αμερικάνοι, old habits die hard.

Νόμος είναι το δίκιο του…

Καταρχάς, θα σου ζητήσω να με συγχωρέσεις αναγνώστη μου για το αντιαισθητικό της κεντρικής φωτογραφίας του άρθρου.

Υπέπεσε όμως, στην προσοχή μου αυτό: «σχέδιο νόμου για την πλήρη άρση του καμποτάζ στην κρουαζιέρα». Δεν προκαλεί απορία πλέον, πώς, χωρίς την απαραίτητη διαβούλευση, και την σοβαρή προετοιμασία που χρειάζεται, μπορεί να βγει ένα σχέδιο νόμου προς ψήφιση, λίγες μέρες μετά την ανάρρηση του υφυπουργού Γεωργιάδη στον υπουργικό θώκο, χωρίς καν να έχουν προλάβει καλά καλά να διοριστούν οι συνεργάτες του που θα τον βοηθούσαν στην κατάρτιση του νομοσχεδίου.

Προφανώς, για την ελληνική δημοκρατία, και μπορεί να καταρτιστεί νομοσχέδιο μέσα σε λίγες μέρες, ειδικά ένα νομοσχέδιο το οποίο παρέχει μηδενικά έσοδα για το κράτος, μόνο έξοδα του φορτώνει στην πραγματικότητα, αν αναλογιστούμε λ.χ. το ναυάγιο του Sea Diamond. Το νομοσχέδιο υπάρχει έτοιμο λοιπόν, απλά περιμένει έναν υπουργό μειωμένης ευθύνης/χωρίς αρμοδιότητες να το φέρει στην Βουλή, η οποία και το ψηφίζει, φυσικώ τω τρόπω. Χαίρεσαι πραγματικά, να ζεις σε μια δημοκρατία, όπου τα συμφέροντα των πολιτών της αντιμετωπίζονται με τον ίδιο ακριβώς τρόπο, ανεξάρτητα της οικονομικής τους επιφάνειας.

Όσον αφορά τον υφυπουργό μειωμένης ευθύνης, αυτός αναδεικνύεται πλέον σε άγρυπνος φρουρός/κέρβερος του ελληνικού περιβάλλοντος. Μετά τα δέντρα του Ελαιώνα που θα μόλυναν το περιβάλλον, ο φίλος των ωκεανών, και οικογενειακά, έβαλε στο στόχαστρο να απαλλάξει το ελληνικό περιβάλλον από τις επιβλαβείς κουτσομούρες, καλαμαράκια, δελφίνια και άλλα αποκρουστικά πλάσματα του βυθού.

O όρκος των Ορατίων

Από τον πόλεμο της Ρώμης εναντίον της Άλμπα Λόνγκα, το στιγμιότυπο όπως το απέδωσε ο David:

Από την σημερινή ορκομωσία των Οράτιων και των Κουριάτιων, όπου η ζωή μιμείται την τέχνη:

 

 

Ο θαυμαστός κόσμος της επιστήμης ή η σημασία του να είναι κανείς σοβαρός

Πριν λίγους μήνες ο υπερ-υπουργός Α.Λοβέρδος άλλαξε τον νόμο για τις μεταμοσχεύσεις και εισήγαγε την καινοτομία της «εικαζόμενης συναίνεσης». Σύμφωνα με τα όσα θέλει να πιστέψουμε γι’αυτήν την πρωτοβουλία ο υπουργός, μετά από αυτό θα γίνουμε χώρα-παράδεισος για τις μεταμοσχεύσεις. Δεν έχει σημασία που το πρόβλημα στον μικρό όγκο μεταμοσχεύσεων από πτωματικούς δότες, δεν είναι ότι δεν είναι όλοι οι πολίτες δυνητικά δότες – εδώ και χρόνια οι συγγενείς των δοτών μπορούν να δώσουν την συγκατάθεσή τους για δωρεά οργάνων με βάση και τον προηγούμενο νόμο – Ν.2737/1999 – το βασικό πρόβλημα – προσωπική γνώμη – είναι μάλλον ότι έχουμε λίγα κρεββάτια εντατικής θεραπείας σε σχέση με το σύνολο των νοσοκομειακών κλινών, και δεν υπάρχει ιδιαίτερη διασύνδεση μεταξύ μονάδων εντατικής θεραπείας και μεταμοσχευτικών κέντρων.

Πρακτικά, τον μεγάλο όγκο των μεταμοσχέυσεων μπορούμε να τις χωρίσουμε σε αυτές που γίνονται από πτωματικούς δότες αποκλειστικά, κι αυτές που γίνονται κι από ζωντανούς δότες. Αποκλειστικά από πτωματικούς δότες γίνονται οι μεταμοσχεύσεις καρδιάς, πνευμόνων, και καρδιάς-πνευμόνων. Οι μεταμοσχεύσεις που γίνονται από ζωντανούς δότες, λ.χ. ήπαρ, νεφροί, κερατοειδείς, παρά τους περιορισμούς, διατηρούν ικανοποιητικούς όγκους, λόγω και του ισχυρού δεσμού της οικογένειας στην Ελλάδα.

Για την «εικαζόμενη συναίνεση» εξέφρασαν σοβαρές αντιρρήσεις

• ο Εθνικός Οργανισμός Μεταμοσχέυσεων, ο οποίος δήλωσε αντίθετος με το νομοσχέδιο
• η Εκκλησία της Ελλάδος
• η συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών που συμμετείχαν στην δημόσια διαβούλευση για το σχέδιο νόμου

Και γενικότερα υπάρχει σοβαρή αντίρρηση από τους πολίτες της χώρας, εφόσον συγκρούεται με βαθιά εδραιωμένες πολιτισμικές τους αντιλήψεις.

Συνεπώς, αν εξυπηρετεί κάτι η βιαστική εισαγωγή της «εικαζόμενης συναίνεσης», θα ήταν μάλλον να λύσει το πρόβλημα των μεταμοσχεύσεων από πτωματικούς δότες. Μόνο που το μοναδικό κέντρο στην Ελλάδα που έκανε μεταμοσχεύσεις καρδιάς-πνευμόνων στην Ελλάδα, το Ωνάσειο, έχει αναστείλει το πρόγραμμα μεταμοσχεύσεων εδώ και κάμποσο καιρό.

Και τώρα, τι θα κάνει το υπουργείο ολαυτά τα ανθρώπινα όργανα από τα οποία θα πλημμυρίσουν τα ψυγεία των ελληνικών νοσοκομείων;

Εγώ (ακόμα) ελπίζω να την βολέψω

Ενημερώνομαι από το MEGA, δεν βλέπω Λαζόπουλο γιατί είναι λαϊκιστής, μπορεί να ψηφίσω Κουβέλη ή Ντόρα αυτή τη φορά, κι έχω πάει και Μύκονο μια βδομάδα. Τιμώ το Βελουχιώτη γιατί τον διέγραψε το ΚΚΕ, διαβάζω άρθρα της Σώτης που τα λέει χύμα στους κολλημένους, και έκανα λάικ στο f/b για τις ανοιχτές σχολές. Απεχθάνομαι τη βία απ’ όπου κι αν προέρχεται και επιτέλους κατανοώ και τα παιδιά των ΜΑΤ που τα βρίζει ο κάθε ταραξίας. Στη δουλειά κάτι ακούστηκε για απολύσεις. Ελπίζω να μην απολυθώ κι εγώ. Εξάλλου, απ’ ότι κατάλαβα, ο διευθυντής μάλλον τη γουστάρει τη γυναίκα μου. Για να δούμε…

Πηγή: αλιευμένο από το διαδίκτυο

Angst

Αύριο δεν έχει ταξί και Μέσα Μεταφοράς

Μια ανησυχία, ένα γενικευμένο άγχος έχουν καταλάβει τα ΜΜΕ

Κι οι ειδήσεις πλέον θυμίζουν όλο και πιο πολύ εξπρεσιονιστικούς πίνακες

Ποιον από τους δυο πιστεύετε περισσότερο;

Αυτόν;

ή αυτόν;

Ακόμα: πώς γίνεται ο ένας να θεωρείται από κάποιους γραφικός, κι ο άλλος να κυβερνά την Γαλλία; Πώς τον έναν τον μεταδίδουν ως είδηση τα ΜΜΕ, και πώς τον άλλον τον θάβουν; Πού σταματά η είδηση, και πού ξεκινά η γραφικότητα;

In Soviet Russia

Ξεφυλλίζοντας ένα βιβλίο που μεταφράστηκε και κυκλοφόρησε στα ελληνικά το 1982 με τον εύγλωττο τίτλο

και τα διάφορα θέματα που πραγματεύεται

το μάτι κοντοστέκεται σε ένα από αυτά

Αλήθεια, τι στο καλό έγινε; Καταρχάς, η αδιάψευστη μαρτυρία ενός επιστήμονα που ήταν παρών στο περιστατικό

κι η αναμενόμενη κατάληξη του επεισοδίου