Η ανθελληνική “συνωμοσία” στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Πεκίνου

«Οι Ελληνες είμαστε γεννημένοι πρώτοι. Τα υπόλοιπα είναι για τους δεύτερους. Το αποδεικνύουμε εδώ και χιλιάδες χρόνια σε όλον τον κόσμο. Το έχουμε στα κύτταρα μας και είναι το μεγαλύτερο δώρο. Είναι κρίμα να το αμφισβητούμε. Οταν υπάρχει ελληνική ψυχή και πίστη στον Θεό, μπορείς να κατακτήσεις την κορυφή του κόσμου»

Φανή Χαλκιά – Αθήνα 2004

Θλίβομαι βαθιά που μια νέα γυναίκα καταστρέφει κατ’αυτόν τον τρόπο την υγεία της, αφού στο αίμα της βρέθηκαν ουσίες που έχουν κριθεί τοξικές και απαγορευμένες για τους χοίρους. Θλίβομαι που οι παράγοντες, που χθες την ανέβαζαν στα ύψη και παρακαλούσαν να φωτογραφηθούν δίπλα της, σήμερα είναι εξαφανισμένοι, κάνοντας πώς δεν την γνωρίζουν. Μιλάμε συνέχεια για την πατρίδα των Ολυμπιακών Αγώνων και του κλασικού αθλητισμού. Διοργανώσαμε Ολυμπιακούς Αγώνες, και όμως, στην πατρίδα του κλασικού αθλητισμού κάθε μέρα όλο και λιγότερα παιδιά πηγαίνουν στα στάδια να αθληθούν- για όποιον αθλείται μια απλή βόλτα θα τον πείσει για του λόγου το ασφαλές. Δεν μιλώ για τους μεγαλύτερους, εξάλλου οι Έλληνες είναι ο πιο παχύσαρκος λαός στην Ευρώπη και αυτός που γυμνάζεται λιγότερο, μετά τους Πορτογάλους.

Καταλαβαίνω τον αθλητή που καταφεύγει στα αναβολικά: ο αθλητής θυσιάζει πολλά – δεν τρώει αυτά που θέλει, δεν διασκεδάζει, δεν πίνει, δεν καπνίζει και ακολουθεί μια στρατιωτική πειθαρχία γενικά στη ζωή του, που στην πιο παχύσαρκη χώρα της Ευρώπης φαίνεται ξένη. Γι’αυτόν, η καταστροφή της υγείας του είναι μια θυσία ακόμα, που θεωρεί ότι αξίζει να την υποστεί. Καταλαβαίνω το ψυχικό καθεστώς υπό το οποίο έκανε τις δηλώσεις η Χαλκιά: όταν είσαι νέος και κερδίζεις παρασύρεσαι εύκολα και νομίζεις ότι όλα επιτρέπονται. Ποιος όμως από εμάς μπορεί να χαλιναγωγήσει την γλώσσα του πάντα;

Θλίβομαι όμως που οι επιτυχίες της Ελλάδας δέθηκαν με δηλώσεις σωβινιστικές, περί ανώτερων και κατώτερων φυλών, περί άριων και άλλων τινών. Λυπάμαι ακόμα περισσότερο που το 2004, όταν οι Έλληνες μεθούσαν από αλαζονεία δεν βρέθηκε μια φωνή σύνεσης να διορθώσει κάποια πράγματα. Θλίβομαι, γιατί αυτές οι δηλώσεις έχυσαν το δηλητήριο του ρατσισμού και του σωβινισμού στις νέες γενιές που χρειάζονται πρότυπα και δεν βρέθηκε ούτε ένα μέσο ενημέρωσης να δόσει το αντίθετο μήνυμα. Θλίβομαι γιατί μετά από αυτό το τελευταίο κρούσμα ντόπινγκ δίνεται το μήνυμα σε όλους ότι η ήσσονα προσπαθεια έχει σημασία και η νίκη με κάθε τρόπο. Αν θεωρείς ότι γεννήθηκες για να κερδίζεις και να εισπράττεις, θα χρησιμοποιήσεις οποιοδήποτε μέσο για να βρεθείς εκεί που πιστεύεις ότι σου αξίζει να είσαι και στο στερούν οι άλλοι!

Δεν καταλαβαίνω γιατί το ελληνικό κράτος δίνει τα περισσότερα χρήματα για ολυμπιακά μετάλια από τις περισσότερες χώρες στον κόσμο – φτωχές ή πλούσιες. Δεν καταλαβαίνω γιατί το ελληνικό κράτος θεωρεί ότι άνθρωποι που είναι οι καλύτεροι σε αυτό που κάνουν στον κόσμο να χρειάζονται αργομισθίες στο δημόσιο. Και δεν καταλαβαίνω γιατί κανένας μέχρι τώρα από τους αθλητές δεν έχει αρνηθεί αυτές τις αργομισθίες. Ποιος δεν θα ήθελε στην δουλειά του έναν ολυμπιονίκη; Ποιος δεν θα του έδινε κεφάλαιο για να ξεκινήσει μια επιχείρηση; Τι καλύτερη διαφήμιση από αυτό;. Λυπάμαι που το ελληνικό κράτος θεωρεί μειωμένης αντιλήψεως αυτούς τους ανθρώπους, ώστε να θεωρεί ότι χρειάζονται ειδική βοήθεια για να μπαίνουν σε σχολές. Αλλά όταν έχεις γνωρίσει αθλήτρια 7η στον κόσμο και πρωταθλήτρια Ελλάδος να μπαίνει με πανελλαδικές στην ιατρική και να την τελειώνει με τον κόπο της και όχι με τον συνηθισμένο στα ελληνικά πανεπιστήμια φοιτητικό συνδικαλισμό, ξέρεις ότι ο καλός αθλητής, που έχει μάθει την αξία της δουλειάς, μπορεί να κάνει πολλά και να πάει μπροστά. Η ελληνική κυβέρνηση, κουτοπόνηρα ποιούσα έκλεισε το μάτι στους Έλληνες αθλητές και δεν κατάργησε τον νόμο περί προνομίων των αθλητών – όπως είχε εξαγγείλει – πριν τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Σπονσοράρισε έτσι η κυβέρνηση, εμμέσως, πλην σαφώς, την ντόπα και την εθνική ξεφτίλα.

Γελάω με τους οπαδούς ο,τιδήποτε φέρει την στάμπα εθνικό που μιλούν για ανθελληνική συνωμοσία. Μα, αν είναι συνωμοσία, τότε η συνωμοσία είναι όχι εναντίον της Ελλάδας, αλλά εναντίον δυο ανθρώπων και μόνο: του Χρήστου Ιακώβου – που παληκαρίσια ανέλαβε την ευθύνη για ό,τι έγινε – αφού ήταν προπονητής όλων των αρσιβαριστών που πιάστηκαν με μεθυλοτριενολόνη και του παλιου αθλητή Γιώργου Παναγιωτόπουλου που ήταν προπονητής των αθλητών του στίβου στους οποίους ανιχνεύθηκε μεθυλοτριενολόνη: Ρέγας, Χαλκιά. Αν υπάρχει συνωμοσία, τότε η συνωμοσία αφορά στον τερματισμό των προπονητικών καριερών δυο ανθρώπων και μόνο και από σπόντα την έφαγαν και οι αθλητές τους.

Αλλά, τώρα που ξεχωρίσαμε τους “αμαρτωλούς” από τους “ενάρετους”, που είναι ο υπόλοιπος ελληνικός αθλητισμός; Μήπως απλά είναι ανύπαρκτος; Χαιρόμασταν να ελληνοποιούμε αβέρτα κόσμο και να θεωρούμε τον εαυτό μας αθλητική υπερδύναμη με αθλητές, που ακόμα και ελληνική καταγωγή να είχαν, μεγάλωσαν και ανδρώθηκαν αθλητικά σε ξένες χώρες. Τελευταία, κάναμε και σημαιοφόρο τον Τζαρτζίλ Σβιανταουρί στο Πεκίνο. Αλλά τώρα που κάθησε ο κουρνιαχτός, αποδείχτηκε ότι ο λαός που βαυκαλίζεται με “εθνικές” νίκες επιπέδου Καλομοίρας και Παπαρίζου – και οι δυο προερχόμενες από το εξωτερικό – ξέχασε το βασικότερο: για να πιάσεις ψάρι, πρέπει να βρέξεις κώλο. Και δεν θα έρχονται οι ξένοι συνέχεια να μας σώζουν. Κι ας είμαστε γεννημένοι πρώτοι.