Πλατανος
«Μέσω της ελευθερίας και μόνο μπορεί να υπάρξει επαρκής προετοιμασία για μια πιο πλήρη ελευθερία» – William Gladstone, λόγος για την Ελλάδα, 1850

Βίος αγίου Βαρβάρου του Πενταπολίτου του εν Τρύφω

Μνήμη σήμερα του αγίου Βαρβάρου, προστάτη του Ξηρομέρου. Θα γράψω, κατά τη δυναμή μου, δυο λογάκια για τη ζωή του.

Ο άγιος Βάρβαρος γεννήθηκε στην Πεντάπολη της Κυρηναϊκής τον 8ο αιώνα, τον καιρό που τα πλοία του ναυάρχου Μωαβιά έφταναν να πολιορκήσουν αυτήν την Κωνσταντινούπολη. Στο επάγγελμα ήταν κουρσάρος. Μετά από μια αποφασιστική μάχη που δόθηκε στο Δραγαμέστο, τον σημερινό Αστακό, ο άγιος ήταν ο μόνος που σώθηκε από το πλήρωμά του. Μόνος του γύριζε τα βουνά του Ξηρομέρου, ζώντας από τις ληστείες, μέχρι που μια μέρα μπαίνοντας στην εκκλησία του αγίου Γεωργίου στην Νύσσα, κάτω από την σημερινή Κατούνα, είδε ένα θαύμα: τον ιερέα να αιωρείται πάνω από την γη στα χέρια δυο αγγέλων και να διαμελίζει το βρέφος Χριστό στην διάρκεια της Θείας Λειτουργίας, ενώ αμέσως μετά το τέλος της το Θείο Βρέφος να είναι πάλι ακέραιο.

Μετανόησε βαθύτατα και έπεσε στα πόδια του ιερέα Ιωάννη του Νικοπολίτη-από την σημερινή Πρέβεζα. Του ζήτησε να βαπτιστεί και λαμβάνοντας το Θείο Βάπτισμα έφυγε να ασκητέψει σε μια σπηλιά.

Από ταπείνωση κράτησε το παλιό του όνομα – βάρβαρος – για να θυμάται όσα έκανε και από ταπείνωση ζήτησε να δεθεί με βαριές αλυσίδες, για να θυμάται πώς έδενε τα θύματά του.

Τρία χρόνια πέρασε μέσα στην κακοπάθεια – κατ’άλλους δεκαεφτά. Μια μέρα που βρισκόταν πίσω από ένα θάμνο, δυο κυνηγοί τον πέρασαν για αγρίμι και τον τόξευσαν.

Ο άγιος δεχόμενος τις πληγές άρχισε να προσεύχεται»

«Πιές Βάρβαρε, ποτήρι αίμα που άλλους κέρασες.

Σε ευχαριστώ ανεξίκακε Κύριε, που με απάλλαξες από την προγονική πλάνη και την τυραννία του σατανά και με καθοδήγησες στην Οδό της Σωτηρίας.

Χάρη χρωστώ και σε σένα, πατέρα Ιωάννη. Θυμάμαι τα καλά σου και ευεργέτη σε λέω, μετά τον Θεό. Με ενουθέτησες και με συμβούλεψες τα πρέποντα με πολλή σύνεση και μου έμαθες να προτιμώ των κακών τα καλά και των ματαίων και ψεύτικων, τα αληθινά και σωτήρια.«

Ξεψυχώντας ο άγιος είπε τον λόγο που είχε πει ο άλλος άγιος ληστής στον Σταυρό: «μνήσθητί μου Κύριε εν τη Βασιλεία Σου«.

Από τον τάφο του αγίου βγήκε μετά την κοίμησή του μύρο πολύ, το οποίο οι Βυζαντινοί είχαν σε μεγάλη εκτίμηση. Μάλιστα οι νεοφώτιστοι στην Βουλγάρικη εκκλησία εκείνη την εποχή χρίονταν με το μύρο του αγίου.

Το 1571 μετά την ναυμαχία της Ναυπάκτου, ένας βενετός πλοίαρχος είδε στον ύπνο του τον άγιο να του λέει να τον προσκυνήσει για να θεραπευτεί από την ανίατη ασθένεια που έπασχε. Πήγε και όταν έγινε καλά, από ευγνωμοσύνη πήρε μαζί του το λείψανο του αγίου για να το τιμήσει περισσότερο.

Σταματώντας στο προάστιο της Κέρκυρας Ποταμός, ένας πατέρας με παράλυτο παιδί είδε στον ύπνο του τον άγιο που τους έλεγε να πάνε να προσκυνήσουν τα λειψανά του στο πλοίο του Σκλαβούνου. Έτσι και έγινε και το παιδί έγινε καλά και σε ανάμνηση του θαύματος χτίστηκε εκκλησία που υπάρχει μέχρι σήμερα στην Κέρκυρα. Ο πλοίαρχος πήρε τα λείψανα στην συνέχεια μαζί του στην Ιταλία, όπου υπάρχουν μέχρι σήμερα, άγνωστο πού, πιθανότατα στην ομώνυμη πόλη: San Barbaro.

Τι έχει μείνει σήμερα; Η μικρή εκκλησούλα του αγίου και τα ερείπια της αρχαίας εκκλησίας που βρέθηκαν πριν ένα αιώνα. Η ρήση του αγίου Κοσμά του Αιτωλού που προσκυνώντας τον τάφο είπε ότι «η Χριστιανική θρησκεία και τους αγρίους μεταμορφώνει εις αγίους«. Και πάνω απόλα ο τάφος του αγίου. Αν διαβάτη σε βγάλει ο δρόμος κατά κει – κοντά στο χωριό Τρύφος το σημερινό – σταμάτα λίγο. Πάρε την καρεκλίτσα που είναι δίπλα στον τάφο και κάτσε λίγο και στοχάσου. Θυμίσου τον πατέρα Δημήτριο και τον πατέρα Σωφρόνιο που κόπιασαν για να φτάσει στα χέρια μας ο βίος, και τον πατέρα Παύλο. Μα πάνω απόλα θυμίσου τον άγιο. Που στην ζωή του ποτέ δεν νόμισε ότι ήταν σπουδαίος, αλλά ήταν μεγάλος, πολύ μεγάλος. Σκέψου τον σαν φίλο. Και αν ποτέ έχεις δυσκολίες μην διστάσεις να τον επικαλεστείς. Γιατί ο Θεός «ουκ έστιν Θεός νεκρών αλλά ζώντων«. Κι όπως ο άγιος Βάρβαρος αγάπησε πολύ τον ζωντανό Θεό όσο ζούσε, έτσι και τώρα είναι κοντά του και μεσιτεύει για μας.

4 Σχόλια to “Βίος αγίου Βαρβάρου του Πενταπολίτου του εν Τρύφω”

  1. ειμαι ο υιος του δημητριου νικακη ιερεωσ που επιμεληθηκε το βιβλιο και κατοικω στην βονιτσα αιτ/νιασ

  2. tha ithela na ksero an iparxei kapia sigekrimeni prosefxei gia ton Agio…. kai an nai pia einai afti?

  3. Έχει γραφτεί και ποίημα εμπνευσμένο από το συγκεκριμένο άγιο, από τον ποιητή Γεώργιο Αναγνωστόπουλο:
    http://genesis.ee.auth.gr/dimakis/parousia/20/10.html


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: