Πλατανος
«Μέσω της ελευθερίας και μόνο μπορεί να υπάρξει επαρκής προετοιμασία για μια πιο πλήρη ελευθερία» – William Gladstone, λόγος για την Ελλάδα, 1850

Οι διαδηλώσεις και το εμπορικό κέντρο

Πριν όχι και τόσο πολλά χρόνια, μεγάλος ντόρος γινόταν στα ΜΜΕ για την συχνότητα των διαδηλώσεων και το πώς αυτό πλήττει τον εμπορικό κόσμο.  Βλέπαμε δηλώσεις των αντιπροσώπων των εμπόρων κ.ο.κ. που ζητούσαν περιορισμό – αν όχι απαγόρευση, πράγμα που δεν μπορούσαν να ζητήσουν ευθέως – των διαδηλώσεων στο κέντρο της πόλης. Υπήρχαν και δημοσκοπήσεις – άψογες, σύμφωνα με τους κανόνες της δημοσκοπικής τέχνης, είμαι σίγουρος – για το πώς ο περισσότερος κόσμος θέλει να περιοριστούν οι διαδηλώσεις στο κέντρο.

Ιδού λοιπόν το ενδιαφέρον.  Εκτός από το ερώτημα για την απαγόρευση των διαδηλώσεων υπήρξαν και άλλοι περιορισμοί στην κυκλοφορία που δεν ευδοκίμησαν και τόσο ή περιορισμοί που άρθηκαν:

  1. μια προσπάθεια επί δημαρχίας Αβραμόπουλου να μπαίνουν ανελκόμενες μπάρες εγκαταλείφθηκε στο νιοστό παλουκωμένο αμάξι του χαχόλου εμπόρου που προσπαθούσε να περάσει χωρίς να μπορεί..
  2. μια προσπάθεια επί υπουργίας Λαλιώτη να απαγορευτεί ο ανεφοδιασμός των μαγαζιών σε ώρες μετά την 6η πρωινή έπεσε πάνω στην γαϊδουριά των καταστηματαρχών που πιστεύουν ότι ό,τι ώρα θέλουν και όποτε θέλουν μπορούν να κλείνουν τον δρόμο για να ανεφοδιάζουν το μαγαζί τους
  3. είχαμε μια παραχώρηση επί υπουργίας Στυλιανίδη στους ταξιτζήδων στο να μπαίνουν στους λεωφορειόδρομους
  4. είχαμε μια παραχώρηση επί υπουργίας Χατζηδάκη στους ιδιοκτήτες φορτηγών και βυτιοφόρων στο να κυκλοφορούν όποτε και όπου γουστάρουν

Προφανώς, όλοι αυτοί οι περιορισμοί δεν υπάρχουν χωρίς λόγο: οι δρόμοι εξυπηρετούν την μετακίνηση των πολιτών από και προς την δουλειά τους. Όταν αυξάνει ο χρόνος μετακίνησης, χάνονται χρήματα για την εθνική οικονομία. Αλλά χρήματα δεν χάνονται μόνο από τις διαδηλώσεις! Ο,τιδήποτε αυξάνει τον χρόνο μετακίνησης στα μέσα μαζικής μεταφοράς και αποτρέπει τον κόσμο από την χρήση τους, είναι ιδιαίτερα ζημιογόνο για την εθνική οικονομία.

Αν οι περιορισμοί στις διαδηλώσεις είναι υποχρεωμένοι να λάβουν υπόψη τους την λεπτή ισορροπία μεταξύ της ενδεχόμενης βλάβης στην οικονομία, του δημοκρατικά κατακτημένου δικαιώματος να διαδηλώνεις, και τελικά του απλού δικαιώματος του πεζού να…περπατά, τίποτα τέτοιο δεν ισχύει για τις περιπτώσεις που προανέφερα. Στις άλλες χώρες της δυτικής Ευρώπης βέβαια, έχουν λύσει τέτοια προβλήματα, αφού πρακτικά δεν υπάρχουν αμάξια στο κέντρο τους, ώστε να παρεμποδίσει την κυκλοφορία τους κάποια πορεία. Ποιος όμως τολμά κάτι τέτοιο και να ξεβολέψει τους βολεμένους;

Η ζημιά είναι μεγάλη και όμως, ποτέ κανένα ΜΜΕ δεν ασχολήθηκε ιδιαίτερα, ούτε έκανε δημοσκόπηση, ούτε ζήτησε την γνώμη πολιτών, ούτε έδωσε ιδιαίτερο βάρος. Κανένας πρόεδρος των εμπόρων δεν καταδίκασε,  ενώ κανείς από τους πρότινος λαλίστατους εχθρούς των διαδηλώσεων δεν φάνηκε τελικά να ενοχλείται ιδιαίτερα.

Ο λόγος; Οι περιορισμοί στις διαδηλώσεις, αν ποτέ υπήρχαν, για τους οπαδούς τέτοιων μέτρων, δεν θα υπήρχαν για το όφελος όλων. Αν αυτό συνέβαινε, θα έπρέπε να τηρηθούν και όλοι οι άλλοι περιορισμοί που είπαμε παραπάνω. Στο μυαλό όμως των εχθρών των διαδηλώσεων οι περιορισμοί αυτοί υπάρχουν για να ξεχωρίζουν τα δικά μας παιδιά από τα άλλα. Αυτούς που μπορούν να κάνουν ό,τι γουστάρουν σε βάρος των υπολοίπων, σε σχέση με αυτούς που δεν μπορούν…

Χωρίς σχόλια to “Οι διαδηλώσεις και το εμπορικό κέντρο”

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: