Πλατανος
«Μέσω της ελευθερίας και μόνο μπορεί να υπάρξει επαρκής προετοιμασία για μια πιο πλήρη ελευθερία» – William Gladstone, λόγος για την Ελλάδα, 1850

Ναι, αλλά κάπνιζε…

Καμιά φορά, αναγνώστη μου, τυχαίνει να μιλάω με οπαδούς των μνημονίων για να ακούσω την άποψή τους πάνω στο γιατί υποστηρίζουν την ανθρωποκτόνα πολιτική που ακολουθείται σε αυτήν την χώρα και ποια είναι τα κίνητρά τους. Οι περισσότερες τέτοιες κουβέντες ξεκινούν με παιδικά επιχειρήματα για το γιατί η καταστροφή της χώρας δια των μνημονίων είναι βιώσιμη πολιτική, και όταν τους επισημαίνεται το γεγονός ότι κάτι τέτοιο είναι παράλογο, καταλήγουν με την προσφυγή, από την μεριά του μνημονιακού, στην επίκληση των κατώτερων ενστίκτων.

Καθώς πληθαίνουν οι ανασφάλιστοι στην χώρα, πληθαίνουν και οι ανασφάλιστοι στα νοσοκομεία. Το κόστος, φυσικά, δεν είναι ευκαταφρόνητο. Πρώτα έρχεται το ανθρώπινο κόστος, αφού οι ανασφάλιστοι δεν μπορούν να πληρώσουν για θεραπείες που είναι πιο ακριβές, αλλά σωτήριες για την ζωή.  Μετά έρχεται το οικονομικό κόστος, άμα λογαριάσει κανείς τα χαμένα χρόνια υγιούς ζωής ανθρώπων σε παραγωγική ηλικία, και τα χρέη που μαζεύουν τα νοσοκομεία από ανθρώπους που δεν μπορούν να τα πληρώσουν ούτως ή άλλως.

Σε μια τέτοια περιπτωση, ο μνημονιακός του νοσοκομείου, βλέποντας τον πολλοστό ανασφάλιστο ασθενή, είχε έτοιμη την απάντηση. Σε καμιά περίπτωση δεν θα μπορούσε να φταίει γι’αυτήν την απαράδεκτη κατάσταση το κράτος, που με την οικονομική πολιτική που ασκεί οδηγεί σε μαζική ανεργία και υποαπασχόληση. Πάλι ο άρρωστος φταίει. Φυσικά, και φταίει που είναι ανασφάλιστος. Αφού κάπνιζε και δεν πλήρωνε ασφαλιστικές εισφορές. Και με τα λεφτά που έδινε για το κάπνισμα, θα μπορούσε να αγοράσει την καλύτερη ιδιωτική ασφάλεια.

Μια πρώτη παρατήρηση; Μα ότι αυτός που πιστεύει κάτι τέτοιο είναι καθαρόαιμος φασίστας. Στο παραπάνω επιχείρημα, η ιεράρχηση των αναγκών των ανθρώπων παύει να είναι θέμα του ατόμου, και περνάει στην δικαιοδοσία του κράτους. Με βάση έναν ορισμό του ολοκληρωτισμού που είχε δώσει κάποτε ο Robert Conquest, ολοκληρωτισμός συνιστά την υπαγωγή κάθε πτυχής του βίου των ατόμων, δημοσίου και ιδιωτικού, στο κράτος.

Η κοινωνική πρόνοια εργαλειοποιείται: από κάτι που κατευθύνεται ως μορφή κοινωνικής αλληλοβοήθειας στον καθένα σύμφωνα με τις ανάγκες του, μετατρέπεται σε κάτι που αποτελεί επιβράβευση ή τιμωρία, ανάλογα με τα ορθά φρονήματα. Κοινωνική πρόνοια πλέον δεν δικαιούται αυτός που έχει ανάγκη, αλλά αυτός που είναι δικός μας φρονηματικά. Δεν είναι τυχαίο, θα έλεγα, ότι η πρώτη παγκοσμίως αντικαπνιστική καμπάνια, ήταν αυτή της ναζιστικής Γερμανίας της δεκαετίας του ’30.

Και η ευθύνη αυτού που καπνίζει, θα πει κάποιος; Είναι τεράστια, προφανώς. Αλλά για άλλους λόγους. Γιατί έβλαψε τον εαυτό του, και μαζί μ’αυτόν τους ανθρώπους που τον αγαπάνε, για μια γελοία συνήθεια. Ακόμα και αν δεν το έκανε θεληματικά βέβαια. Εδώ όμως ερχόμαστε στο δεύτερο σημείο, και σημαντικότερο. Φταίει ο καπνιστής που είναι ανασφάλιστος;

Ίσως οι περισσότεροι να μην το έχουν παρατηρήσει, αλλά το 80%+ της τιμής ενός πακέτου τσιγάρων, πηγαίνει στο κράτος ως φόροι. Η δικαιολογία βέβαια της τόσο ψηλής φορολογίας σε ένα προϊόν είναι ότι το κράτος αυτά τα χρήματα τα χρησιμοποιεί για να αντιμετωπίσει τις συνέπειες του καπνίσματος. Που δεν είναι άλλες από την ασθένειες που έρχονται σε μικρότερη ηλικία στους καπνιστές σε σχέση με τους μη καπνιστές.

Μα τότε, πώς είναι δυνατόν να έχουμε ανασφάλιστους καπνιστές; Υποτίθεται ότι τα χρήματα αυτά από τους φόρους στα τσιγάρα θα διατίθονταν στην αντιμετώπιση των συνεπειών της κατανάλωσης καπνού. Με δυο λόγια το τέλος αυτό δικαιολογείται ως ανταποδοτικό. Εάν τα χρήματα αυτά όντως διατίθονταν γι’αυτόν τον σκοπό, ακόμα και αν δεν είχε ασφάλεια ο κάθε καπνιστής, ένα ειδικό κονδύλι θα υπήρχε στην άκρη για την περίπτωσή του όταν αρρώσταινε. Αλλά δεν υπάρχει τέτοιο κονδύλι, υπάρχει;

Μάθαμε ότι δεν υπάρχει τέτοιο κονδύλι αφού η κυβέρνηση αυτές τις μέρες ανακοίνωσε ότι συζητάει το ενδεχόμενο επιβολής νέου φόρου στα τσιγάρα, για να σωθεί ο ΕΟΠΥΥ, μέτρο που τελικά πήγε στον κάλαθο των αχρήστων. Αλλά ο ΕΟΠΥΥ καλύπτει τους ασφαλισμένους του, που πληρώνουν ήδη τις εισφορές τους για να έχουν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη.

Το πράγμα γίνεται ακόμα χειρότερο αν επικαλεστούμε την ιδιωτική ασφάλιση. Ένας, ας πούμε, βαρύς καπνιστής – που κάνει δυο πακέτα τσιγάρα την ημέρα – χαλάει καμιά 900αριά ευρώ τον χρόνο. Για μια ιδιωτική ασφάλεια υγείας το βασικό της κόστος είναι η αλήθεια ότι ξεκινάει από 300 ευρώ σε ηλικία 30 ετών, και φτάνει μέχρι 1000 ευρώ σε ηλικία 60 ετών. Αλλά καλύπτοντας πολύ λίγα πράγματα. Μια ασφάλεια υγείας λ.χ. που καλύπτει το 80% της δαπάνης νοσηλείας σε νοσοκομείο κοστίζει 6,000 ευρώ ετησίως, και όχι 900, ενώ η ασφάλιση για ενδεχόμενο βαρειάς νόσου κοστίζει εξτρά 30-50,000 ευρώ. Όχι και τόσο φτηνή όσο το τσιγάρο, λοιπόν.

Αλλά, από την άλλη, γιατί να χρειάζεται κάποιος ιδιωτική ασφάλεια; Δεν τον φορολογεί ήδη το κράτος για το ενδεχόμενο να αρρωστήσει; Δεν έχει πληρώσει ήδη την «καλύτερη ασφάλεια» στο κράτος; Δεν πρέπει με κάποιο τρόπο να του τα επιστρέψει αυτά τα χρήματα το κράτος, όταν αυτός τα χρειαστεί;

Και εδώ ερχόμαστε στην καρδιά ενός άλλου ζητήματος, αυτού της φορολογίας. Η φορολογία εάν υπάρχει μπορεί να δικαιολογηθεί ηθικά μόνο όταν αυτή κατευθύνεται για τις ανάγκες της κοινωνίας, και υπάρχει καταλογισμός από την εξουσία για το πού και πώς χρησιμοποιεί τους πόρους που αφαιρεί κάποιος από την κοινωνία.

Οι αμερικανοί επαναστάτες έλεγαν σαν σλόγκαν τους no taxation without representation – όχι στην φορολογία χωρίς λογοδοσία. Στην Ελλάδα, μετά 250 χρόνια προοδευτικών επαναστάσεων, έχουμε φτάσει στο άλλο άκρο, δούλευε, ψήφιζε (το σωστό όμως, και όχι ακραίους) και σκασμό. Και τα λεφτά σου, και τα δικαιώματά σου, κι όσα ήξερες, να τα ξεχάσεις.

Χωρίς σχόλια to “Ναι, αλλά κάπνιζε…”

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: