Πλατανος
«Μέσω της ελευθερίας και μόνο μπορεί να υπάρξει επαρκής προετοιμασία για μια πιο πλήρη ελευθερία» – William Gladstone, λόγος για την Ελλάδα, 1850

Από έναν τάφο στην Αμφίπολη

url

Τότε διέταξε ο Σαούλ τους αξιωματούχους του: «Βρέστε μου μια γυναίκα που να επικοινωνεί με τα πνεύματα των νεκρών, για να πάω σ’ αυτήν και να τη ρωτήσω». Εκείνοι του απάντησαν: «Υπάρχει μια γυναίκα νεκρομάντισσα στην Εν-Δωρ». Τότε μεταμφιέστηκε ο Σαούλ κι έφυγε μαζί με δύο άντρες. Έφτασαν νύχτα στη γυναίκα και ο Σαούλ της είπε: «Μάντεψε το μέλλον για μένα με τη βοήθεια των πνευμάτων των νεκρών και φέρε μου εκείνον που θα σου πω».

Η ιστορία γνωστή: ο Σαούλ ευρισκόμενος σε πλήρη πολιτική απόγνωση, έχοντάς αντιπολίτευσή του τον Δαυίδ, και επειδή ο Γιαχβέ δεν του δίνει κανένα σημάδι, αποφασίζει να προσφύγει στην νεκρομάντισσα του Εν-Δωρ – κι ας είχε απαγορεύσει ο ίδιος ο Σαούλ επί ποινή θανάτου την μαντεία παλιότερα – που ξυπνάει το πνεύμα του Σαμουήλ, ο οποίος προφητεύει την καταστροφή του ισραηλιτικού στρατού, και τον θάνατο του Σαουλ με τους γιους του.

114EF190FC8B9FEFD7BE1AD76E2035DB

Σε μια επανάληψη της πολιτικής αμηχανίας του Σαούλ, η τωρινή κυβέρνηση αποφάσισε, μετά από μια σειρά παταγωδών αποτυχιών, να ζητήσει συμβουλές από τους νεκρούς. Με μεγάλη παράτα στον Τύπο, ο ίδιος ο πρωθυπουργός της χώρας άφησε υπονοούμενα ότι επιτέλους ανακαλύφθηκε ο τάφος της Αφγανής γυναίκας του Μ.Αλεξάνδρου, και του δολοφονημένου μικρού Ελληνοαφγανού γιού του Μ.Αλεξάνδρου – αφού ως γνωστόν καλός Αφγανός στην Ελλάδα είναι μόνο ο νεκρός Αφγανός, είτε Μαζιώτης λέγεται ο υποθετικός δολοφόνος, είτε Κάσσανδρος.

Αλλά κανείς δεν πρόσεξε μια λεπτομέρεια: ο τάφος, πράγμα σπάνιο, βρέθηκε ασύλητος. Έχουν περάσει οι εποχές που οι αρχαιολόγοι ήταν λίγο παραπάνω από καλά εξοπλισμένοι τυμβωρύχοι, και ασκούσαν το επάγγελμα αυτό με τις ευλογίες του Φόρειν Όφις, ή όποιου αντίστοιχου γραφείου υπουργείου αποικιακών υποθέσεων, συμμετέχοντας στην διαμάχη μεταξύ ιμπεριαλισμών. Ο σεβασμός των πολιτιστικών ευαισθησιών κάθε τόπου, είναι ένα από τα όπλα στην φαρέτρα της καινούριας, πιο μορφωμένης και καλύτερης γενιάς επιστημόνων αρχαιολόγων. Και το πρώτο πράγμα που γνωρίζει ένας νέος αρχαιολόγος είναι ότι οι άνθρωποι που τοποθέτησαν εκεί τα σώματα των συγγενών ή φίλων ή συμπολεμιστών τους, το έκαναν αυτό με σκοπό να μείνουν εκεί.

Αλλά πώς διασφαλίζει κάποιος ότι το σώμα του θα μείνει και εκεί, αφού όταν φύγει ο άνθρωπος από την ζωή, μικρή αποτροπαϊκή δύναμη έχει πια; Μα φυσικά, με τις κατάρες. Που είναι, όπως δείξαμε και σε προηγούμενη ανάρτηση, μυστικό όπλο και των ζωντανών.

2464709-9986913_orig

  • Γνωστές είναι οι κατάρες που αναγράφονται στους αιγυπτιακούς τάφους (αν και η πιο διάσημη από αυτές, στον τάφο του Τουταγχαμών μάλλον δεν υπήρξε ποτέ, καθώς δεν υπήρχε πουθενά γραμμένη κάποια τέτοια κατάρα στον τάφο του).
  • Κατάρες έγραψε και ο Σαίξπηρ πάνω στον τάφο του, για όποιον προσπαθήσει να τον συλήσει.
  • Ο Ότζι, ο άνθρωπος των πάγων, από την άλλη, κι ας είχε γεννηθεί σε μια εποχή που δεν υπήρχε η γραφή για να μας αφήσει σε κείμενο τις κατάρες του, ξεκλήρισε όσους είχαν άμεση σχέση με την εύρεση και μετακίνηση του σώματός του από το σημείο που είχε ταφεί.
  • Μα πιο φρικτή κατάρα απόλες στάθηκε αυτή του Ταμερλάνου, του ανθρώπου που όσο ζούσε προξένησε τον θάνατο ίσως και 17 εκατομμυρίων ανθρώπων, και κατέστρεψε εκατοντάδες πόλεις, από την Άγκυρα μέχρι το Δελχί. Στον τάφο του επάνω προειδοποιούσε ότι όποιος τον ανοίξει, θα εξαπολύσει έναν εισβολέα ακόμα χειρότερο από τον ίδιο. Δυο μέρες μετά το άνοιγμα του τάφου από τον αρχαιολόγο Γκερασίμωφ με εντολές του Στάλιν, η ναζιστική Γερμανία εισέβαλλε στην Σοβιετική Ένωση, ενώ λίγο χρονικό διάστημα μετά από την επάνοδο των λειψάνων του Τιμούρ στον τάφο του, η Γερμανία έχανε την 6η στρατιά στο Στάλινγκραντ.
  • Δεν είναι όλα τα ξυπνήματα των νεκρών φοβερά, βέβαια: δεν θα είχαμε ποτέ στα χέρια μας το βιβλίο του Táin Bó Cúailnge, εάν ο άγιος Κολούμπα δεν ξυπνούσε από τον αιώνιο ύπνο του τον Fergus MacRoigh για να του αφηγηθεί όσα αυτός έζησε από πρώτο χέρι, δεν περιμένουμε όμως οι περισσότεροι από εμάς να μοιάσουμε στην αφοβία στον πολέμαρχο, θαλασσοπόρο, και ερημίτη Colm Cille.

Είναι πραγματικά να απορεί κανείς με έναν τόσο δεισιδαίμονα πρωθυπουργό όπως αυτός της Ελλάδας, που φοβάται τόσο όσο να φτάσει να έχει περασμένο με παραμάνα μέσα στα ρούχα του φυλαχτό για το μάτι, αλλά να μην καταλαβαίνει ότι τους νεκρούς δεν τους ενοχλούμε χωρίς σοβαρό λόγο, πολύ περισσότερο δε για εφήμερους λόγους πολιτικής εκμετάλλευσης. Ούτε του πέρασε από το μυαλό ότι ο λόγος που μπορεί ο τάφος να βρέθηκε ασύλητος είναι ότι και άλλοι να προσπάθησαν πριν από αυτόν να τον χρησιμοποιήσουν για τους δικούς τους λόγους, αλλά μια ισχυρότερη δύναμη να τους εμπόδισε. Και στην τελική, ακόμα και αν μιλήσουν οι νεκροί στον πρωθυπουργό, αυτό που θα ακούσει, μπορεί να μην του αρέσει και τόσο:

Αφού ο Κύριος έφυγε μακριά σου κι έγινε εχθρός σου, τι ρωτάς εμένα; Ο Κύριος έκανε εκείνο που σου είχα αναγγείλει εκ μέρους του: Αφαίρεσε τη βασιλεία από τα χέρια σου και την έδωσε σ’ έναν άλλο, στο Δαβίδ…Επίσης ο Κύριος θα παραδώσει εσένα και το λαό σου στην εξουσία των Φιλισταίων. Αύριο κιόλας, εσύ και οι γιοι σου θα είσαστε μαζί μου. Ακόμα, το στρατό των Ισραηλιτών θα τον παραδώσει ο Κύριος στην εξουσία των Φιλισταίων.

Χωρίς σχόλια to “Από έναν τάφο στην Αμφίπολη”

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: